نماینده پارلمان آلمان در جمع خبرنگاران گفت:اعتقاد داریم که توافق هسته‌ای با ایران امر مهمی است و منافع همه کشورها را درپی دارد.

دولت مستکبر آمریکا که در مورد همه کشورهای دنیا، به دروغ دغدغه حقوق بشری دارد این روزها در شهرهای آمریکا سیاهپوستان را در بی عدالتی کامل میکشد و کسی هم صدایش درنمی آید

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، این روزها که کم کم به اربعین حسینی نزدیک می‌شویم همه جا هیاهویی برپاست، هر انسان عاشق و دلداده‌ای در تکاپوی فرهم کردن شرایطی برای شرکت در پیاده‌روی بزرگ روز اربعین است.

ملامهدی نراقی در بخشی از اثر گرانسنگ خود با عنوان «جامع‌السعادات» درباره «چرایی و چگونگی زیارت» مطالبی را به رشته تحریر درآورده است که بخش‌هایی از آن را در ادامه می‌خوانیم: 

بدان که نفوس قوی و قدسی، به خصوص نفوس پیغمبران و امامان، چون از بدن‌های شریف خود رحلت نمودند و از آنها جدا شدند و به عالم تجرد بالا رفتند و نهایت احاطه و استیلا بر این عالم حاصل کردند، امور این عالم در نزد ایشان ظاهر و منکشف می‌شود و ایشان را توانایی و امکان تأثیر و تصرف در موارد این جهان خواهد بود. پس، هر که برای زیارت ایشان نزد قبورشان حاضر شود، بر او ‌آگاهی و اطلاع دارند. به خصوص که مقابرشان محضر ارواح مقدس و والای ایشان و جایگاه حضور اشباح برزخی و نورانی ایشان است؛ پس در آنجا حاضرند: بل احیاء عند ربهم یرزقون (بلکه زندگان‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند).

و به آنچه خداوند از فضل و کرم خود به ایشان داده است، شادمان‌اند؛ پس به زائران قبور خود و حاضران آرامگاه خویش علم و اطلاع تام دارند و سؤال و توسل و تضرع و درخواست شفاعت را می‌شنوند و نسیم الطاف ایشان بر آنان می‌وزد و تراوش‌های انوارشان بر آنان فرو می‌ریزد و از خدا در روا شدن حاجات و برآمدن مطالب و آمرزش گناهان و برطرف شدن گرفتاری و اندوهشان شفاعت می‌کنند این است راز اینکه زیارت پیغمبر (ص) و ائمه مستحب مؤکد است.

علاوه بر اینکه زیارت ائمه اطهار علیهم‌السلام، پیوند با آنها و نیکی در حق ایشان و اجابت ایشان است، باعث سرور ایشان و تجدید عهد ولایت و احیای امر و بلند آوازه کردن کلمه ایشان و سرکوب و خاموش ساختن دشمنانشان است. پوشیده نیست که هر یک از این امور اجر عظیم و ثواب بسیار و شریف‌ترین طاعات نباشد؟ و حال آنکه زیارت مؤمن، فقط از این جهت که مؤمن است اجر بزرگ و ثواب بسیار دارد و در شریعت پاک، تأکید و ترغیب بسیار به آن شده است. از این رو، زندگان به زیارت مردگان خود می‌روند و این طریقه چنان میان ایشان متعارف است که سنتی طبیعی به شمار می‌رود و نیز جلالت مؤمن در نزد خدا و ثواب پیوند با او و احسان به او و شاد ساختن او ثابت شده است.

و چون حال مؤمن از این جهت که مؤمن است چنین است، پس چه گمان می‌کنی درباره کسی که خدا او را از هر خطایی محفوظ داشته و از پلیدی گناه، پاک و مطهر ساخته و او را بر همه خلایق برگزیده و برانگیخته و حجت بر عالمیان قرار داده و او را پیشوای مؤمنان و مقتدای مسلمانان، پسندیده است و به خاطر او آسمان‌ها و زمین‌ها را آفریده و او را صراط و راه و دیده‌بان و دلیل خود قرار داده است دری که از آن در آیند و نوری که از آن روشنی گیرند و [نیز] امین کشور خود و ریسمانی که مایه پیوند میان او و بندگان اوست، از رسولان و پیامبران و امامان و اولیا.

و اما اخباری که در فضیلت زیارت پیغمبر (ص) و ائمه (ع) وارد شده بسیار و بی‌شمار است. رسول خدا (ص) فرمود: «هر که قبر مرا بعد از وفات من زیارت کند، مانند کسی است که در حیات من به سوی من هجرت کند. پس اگر این را نتوانید، به من سلام فرستید که سلام شما به من می‌رسد» و به امیر مؤمنان (ع) فرمود: «یا اباالحسن، خدای تعالی قبر تو و قبر فرزندان تو را خانه‌ای از خانه‌های بهشت و عرصه‌ای از عرصه‌های آن قرار داده است و دل‌های برگزیدگان بندگان خود را مایل به شما ساخته است تا خواری و اذیت در راه شما را تحمل کنند و قبور شما را آباد سازند و برای تقرب به خدا و دوستی رسول او به زیارت آنها ‌آیند. یا علی، آنان به شفاعت من مخصوص‌اند و بر حوض من وارد می‌شوند ایشان‌اند زائران من و همسایگان من، فردا در بهشت.

«یا علی، هر که قبرهای ایشان را تعمیر و نگهداری کند، مانند کسی است که سلیمان، پسر داود، را بر ساختن بیت‌المقدس یاری کرده است و هر که قبور شما را زیارت کند، معادل است با هفتاد حج بعد از حجة‌الاسلام (حج واجب) و از گناهانش بیرون آید تا بازگشت از زیارت شما، مانند روزی که از مادر متولد شده است. بشارت باد تو را و بشارت ده دوستان خود را به نعمت‌هایی که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به ذهن هیچ انسانی خطور نکرده؛ اما اراذل و اشرار، مردم زیارت کنندگان قبور شما را سرزنش می‌کنند، چنان که زن بدکار را سرزنش می‌کنند. ایشان‌اند بدترین امت من که شفاعت من به آنها نمی‌رسد و در حوض من وارد نمی‌شوند».

و امام صادق (ع) فرمود: «اگر یکی از شما در عمر خود حج کند و حسین‌بن‌علی (ع) را زیارت نکند، حقی از حقوق رسول‌الله (ص) را فرو گذاشته؛ زیرا حق حسین (ع) فریضه‌ای است از جانب خدا که بر هر مسلمانی واجب است». و حضرت امام رضا (ع) فرمود: «هر امامی را عهدی است بر گردن دوستان و شیعیانش و از وفای کامل و ادای نیکوی عهد، زیارت قبور ایشان است، پس هر که ایشان را از روی رغبت، زیارت و تصدیق کند، ائمه و شیعیان او در روز قیامت خواهند بود».

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، شیخ صدوق در کتاب «ثواب الاعمال و عقاب الاعمال» درباره کیفر قابیل فرزند خطارکار حضرت آدم(ع) و دو نفر از بنی اسرائیل و دو تن از امت اسلام با توجه به روایات رسیده این چنین نقل می‌کند:

- راوى مى‌گوید از امام صادق(ع) شنیدم که فرمودند: در روز قیامت عذاب هفت نفر از همه سخت‌تر است: فرزند آدم(ع) که برادرش را کشت، نمرود که با حضرت ابراهیم(ع) در مورد خداوند بحث و خدا را انکار کرد، دو نفر از بنى اسرائیل که قوم خود را یهودى و مسیحى کردند، فرعون که گفت: من بالاترین خداى شما هستم و دو نفر از این امت که یکى از آن‌ها بدتر از دیگران است و در تابوتى شیشه‌اى در زیر جهنم در دریاهایى از آتش قرار دارد.

-راوى از امام باقر(ع) پرسید: اولین کسى که وارد جهنم مى‌شود کیست؟، فرمودند: ابلیس و دو نفر دیگر که در سمت راست و چپ او هستند.

-اسحاق بن عمار صیرفى مى‌گوید: به امام کاظم(ع) عرض کردم: درباره آن دو نفر بر این چیزى بگویید و من درباره آن دو مطالب زیادى از پدرتان شنیده‌ام، فرمودند: اى اسحاق! اولى همانند آن گوساله و دومى همانند سامرى است.

عرض کردم: بیشتر بفرمایید.

فرمودند: به خدا سوگند آن‌ها عده‌اى را مسیحى، یهودى و مجوسى کردند، خداوند کار آن‌ها را نبخشد.

عرض کردم: بیشتر بفرمایید.

فرمودند: سه نفر هستند که خداوند به آن‌ها نظر رحمت نمى‌افکند، آن‌ها را پاک نمى‌کند و عذاب دردناکى براى آنها مهیاست.

عرض کردم: فدایت گردم، اینان کیستند؟

فرمودند: کسى که از جانب غیر خدا ادعاى امامت کند یا امام از طرف خدا را بدنام کند و یا گمان کند آن دو نفر بهره‌اى از اسلام داشته‌اند.

عرض کردم: بیشتر بفرمایید.

فرمودند: اى اسحاق! برایم فرقى ندارد که آیه محکمى از قرآن را محو کنم، پیامبرى حضرت محمد(ص) را انکار کنم، گمان کنم در آسمان خدایى نیست یا در امامت بر حضرت على(ع) پیشى بگیریم (یعنى گناه این کارها با گناه انکار امامت امیرالمؤمنین(ع) و ادعاى امامت خودم برابر است).

عرض کردم: فدایت شوم، بیشتر بفرمایید.

فرمودند: ای اسحاق! همانا در جهنم دره‌اى به نام «سقر» است، از زمانى که خداوند آن را آفریده، نفس نکشیده است، اگر خداوند به اندازه سر سوزنى به او اجازه تنفس بدهد، بدون شک همه زمینیان را آتش مى‌زند و همانا جهنمی‌ها از گرما، بدبویى، کثیفى و عذاب‌هایى که خداوند براى اهل این دره آماده کرده، گریزانند و همانا بدون شک در این دره کوهى است که همه کسانى که در این دره هستند از گرما، بدبویى، کثیفى و عذاب‌هایى که خداوند براى ساکنان این کوه مهیا کرده است، گریزان هستند.

و همانا بدون شک در این چاه افعى‌ای است که همه اهل این چاه از پلیدى، بدبویى، کثیفى و سم‌هایى که خداوند عزوجل در نیش آن براى اهلش مهیا کرده، گریزان هستند و همانا و بدون تردید در شکم این افعى هفت صندوق است که پنج نفر از امت‌هاى گذشته و دو نفر از این امت در آن هستند.

عرض کردم: فدایت شوم این پنج نفر و دو نفر کیستند؟

فرمودند: آن پنج نفر عبارتند از: قابیل که هابیل را کشت، نمرود که با حضرت ابراهیم(ع) درباره وجود خدا بحث کرد و منکر خدا شد و گفت: من زنده مى‌کنم و مى‌میرانم، فرعون که گفت: من بالاترین خداى شما هستم، یهودا که گروهى را یهودى کرد و بولس که عده‌اى را مسیحى کرد و دو تن بیابانى از این امت.

برادر مبارزم زمزمه کن بهار را

بچین ز شاخه امید میوه انتظار را

 بهارشد بهار شد وطن چو لاله زار شد

تا که شمارد این همه لاله بی شمار را

به خون رقم زدند تا غصه روزگار من

بخوان بخوان ز دفترم شوکت این تبار را

خصم پلید را بکش به چاه شب بیفکن

ز نیستی بکش بر او پرده استتار را

نشسته خصم خاروش به ساقه نگاه تو

به حربه مقاومت بکن ز ریشه خار را

سلاح گل فشانتان همیشه بوسه می زند

به دوش و دست هایتان پینه افتخار را

اوج دعای من توئی تو ای طلیعه فلق

به سینه تو دیده ام زلال چشمه سار را

سوخته پر منم من به شعله مراد خود

وه که به جان خریده ام لذت این شرار را

یوسف کربلا مگر به پیشباز آمده

که عطر جامه اش چنین برد زما قرار را

فرات تشنه می دود ز سوگ تشنگان ما

به موج موج دارد او ترانه بهار را

به خون وضو گرفت تا برادر شهید من

به اشک شویم این زمان ز چکمه اش غبار را

دعای ما نثارتان دلاوران عصر ما

که استقامت از شما رسیده کوهسار را

کشیده پر ز آشیان پرنده های جانشان

غبار جامه هایشان گرفته بوی یار را

ستاره زار شد زمین ز اختران میهنم

به قاب روزگار بین شگو شاهکار را

سپیده در سپیده دم طلوع آفتاب بین

که سیل نور می کند ریشه شام تار را

سوره‌ای که در سرعت سیر و سلوک مفید است!

در مسیر سیر و سلوک و حرکت به سوی نور و معنویت و روحانیت، سوره یس از نقشی اساسی برخوردار است و رکنی بی بدیل به شمار می رود.

مقصود سیر و سلوک
آنان که دینداری پیشه کرده و خود را ملزم به اطاعت از فرامین الهی ساخته‌اند، به دو دسته تقسیم می گردند :

گروه اول که اکثریت دینداران را تشکیل می دهند، مۆمنانی هستند که رستن از جهنم و عذاب و دستیابی به بهشت و سعادت را غایت اعمال و عبادات خود قرار داده اند .

گروه دوم که همان نخبگان و برگزیدگان مۆمنین می باشند، افرادی هستند که در راه رسیدن به «مقام قرب الهی» حرکت می کنند و در این مسیر سه هدف را پیش رو و سر لوحه اعمال خود قرار داده اند که آن سه عبارتند از:  1.قرب الی اللّه،   2.رضوان اللّه،   3.لقاء اللّه.

در حقیقت، اینان در پی آن هستند که در مرتبه نخست، خود را از خصلت های منفی پاک، و از ظلمت و تاریکی های جهان مادی رها سازند و به صفات و خصلت های الهی بیارایند تا در نتیجه چنان رستن و آراستنی، به مقام قرب الهی برسند و مستوجب رضوان، نظر و خشنودی خدا گردند، اما در عین حال، آنان بالاترین مقصود و والاترین آرزوهای خویش را رسیدن به لقاء الله قرار داده اند و از تمام رفتار، گفتار و حرکات خود آن مقصد والا را می جویند.

ادامه مطلب ...

سی سال چشم به راه بودن...

سی سال انتظار ...

و سی سال درب منزل را پاییدن سرانجام به پایان رسید و مادری فرزندنش را در آغوش کشید ....

«شهید محسن رجبی» فرزند رجبعلی متولد 1343 در امیریه تهران است. او اعزامی از لشکر 27 محمد رسول الله(ص) تهران بود که در سال 1363 در عملیات بدر و در منطقه جزیره مجنون به اسارت نیروهای عراقی درآمده و در اسارت به شهادت رسیده بود .

سرانجام به آغوش مادر باز گشت :

کیست که توصیف کند این لحظات را ...

و کیست به این خاندان ادای دین کند ...

داني كه جمال اسلام چرا نمي بينيم ؟ 

و مي فرمود :

دري مي زن و تعللي مي كن و از طلب به كلي

خالي مباش كه روا نيست تغافل نمودن از طلب .

 در سراي مرا گاه گاه حلقه بزن                                     

روا مدار كه بيگانه وار بر گذري

 و مي فرمود :

داني كه جمال اسلام چرا نمي بينيم ؟

از بهر آن كه بت پرستيم .

بت نفس اماره را معبود ساخته ايم .

جمال اسلام آنگاه بينيم كه رخت از معبود هوايي به معبود خدايي كشيم .

عادت پرستي را مسلماني چه خواني ؟

اسلام آن باشد كه خدا را منقاد باشي و او را پرستي ، و چون نفس و هوي را پرستي بندۀ خدا نباشي .