در عالم سیاست می‌گویند که کشورهای همسایه برای هم واقعیات ژئوپلتیک هستند. هیچ کشوری قادر نیست که همسایه خود را انتخاب کند و چاره‌ای از همزیستی با آن ندارد. عقل سیاسی اقتضا می‌کند که هر بازیگری در عرصه بین‌الملل با همسایگان خود دوراندیشانه رفتار کند و بداند رفتار غیرعقلانی در خصوص همسایه می‌تواند تبعاتی درازمدت برایش ایجاد کند.

اما ایران همسایه‌ای در آن سوی آب‌های نیلگون خلیج فارس دارد که  ظاهرا قصد ندارد با همسایه بزرگ خود در آن‌سوی این آبراه بین‌المللی چون بازیگر عاقل رفتار کند. آل‌سعود هرگز روابط حسنه با ایران نداشته است. حتی پیش از انقلاب اسلامی ایران که این دو کشور دو ستون امنیت نیکسونی در خلیج فارس بودند هم گهگاه تنش‌هایی بین ایران و عربستان رخ می‌داد که بعضا تا قطع روابط پیش می‌رفت اما پس از انقلاب اسلامی رفتارهای آل‌سعود از بیم صدور انقلاب اسلامی ایران به آن سوی آب‌های خلیج فارس شدت گرفت.