حرمت باغ گل و نور، نفس ات بوی بهار است

نگه ات قبله نمای رخ بی صورت یار است

چه کسی رو به تو آورد و نچید از تو نگاهی

دلمان زلف پریشان، رخ تو آیینه دار است

نفس ات جان بهار است و رخت سبزه نوروز

چه قدر بخت پریشان که در این سبزه دچار است